Το πρώτο φως στον Μώλο
Για την ιδιαίτερη ησυχία ενός πρωινού στη Σκύρο, και γιατί ο αργός ταξιδιώτης κολυμπά πριν ξυπνήσει το νησί.
Υπάρχει μισή ώρα στη Σκύρο, αμέσως μόλις ο ήλιος ξεπεράσει τη θάλασσα, που το νησί δεν ανήκει σχεδόν σε κανέναν. Οι ταβέρνες είναι κλειστές. Η άμμος στον Μώλο είναι αχνάρι αδιάβατο. Το νερό είναι τόσο ακίνητο που μοιάζει να πάγωσε, σαν γυαλί χυμένο τη νύχτα.
Αυτή είναι η ώρα που ο αργός ταξιδιώτης μαθαίνει να φυλά.
Το επιχείρημα για να σηκώνεσαι νωρίς
Η Σκύρος δεν είναι ποτέ πολυκοσμημένη σε σχέση με τα διάσημα νησιά, αλλά ακόμη και εδώ η μέρα έχει τη δική της παλίρροια. Στις έντεκα γεμίζουν τα ξαπλώστρα και το φως γίνεται επίπεδο και σκληρό. Έλα στις επτά όμως, και η ίδια παραλία είναι εντελώς άλλος τόπος: πιο δροσερός, πιο τρυφερός, δικός σου.
Κολυμπάς λίγο και γυρίζεις προς την ακτή, και εκεί είναι η Χώρα, το λευκό χωριό στοιβαγμένο στον γκρεμό, να πιάνει το πρώτο ζεστό φως. Κανείς δεν τη φωτογραφίζει. Απλώς βρίσκεται εκεί, όπως βρίσκεται εδώ και αιώνες.
Τι σημαίνει αργή ζωή στην πράξη
Είναι εύκολο να λες αργή ζωή και να μην εννοείς τίποτα. Στη Σκύρο έχει ακριβή υφή: ένα μακρύ πρωινό που μετατρέπεται σε μεσημεριανό, μια βόλτα χωρίς προορισμό, ένα απόγευμα αφιερωμένο σε έναν μοναδικό κόλπο. Το νόημα δεν είναι να κάνεις λιγότερα για χάρη τους. Το νόημα είναι να κάνεις ένα πράγμα σωστά, και να είσαι παρών μέσα σε αυτό.
Το πρωινό μπάνιο είναι η καθημερινή μικρή εκδοχή αυτής της ιδέας. Ξεκίνα τη μέρα με κάτι αληθινό, και η υπόλοιπη μέρα τείνει να ακολουθήσει.
Περισσότερα από το Ημερολόγιο σύντομα. Για να σχεδιάσεις το δικό σου αργό καλοκαίρι στη Σκύρο, ξεκίνα εδώ.